همانطور که در بسیاری از صنایع پرورش دام اتفاق می افتد، بحث ضرب المثل "علف در مقابل خوراک تجاری" در پرورش مرغ نیز وجود دارد. طرفداران مکتب «چریدن» ادعا می کنند که مراتع یک غذای طبیعی را به جوجه ها می دهد، همراه با حشرات، حشرات، ماسه و سنگ های کوچک. تمام این ترجیحات توسط خود جوجه ها بررسی می شود، نه اینکه مستقیماً با تصمیمات انسانی در سینی غذا قرار داده شود. فرآیند اکتشاف دوره گرد غذا ضروری است و ارتباط نزدیکی با سلامتی مرغ دارد. از طریق کلمه مرتع، طیف وسیعی از گونه های گیاهی را تعریف می کنیم: علف، شبدر، یونجه (گرگ)، کاسنی، حبوبات، کلزا و غیره. تنوع زیستی مراتع به طور مستقیم با کیفیت غذا (یعنی تنوع بیشتر) ارتباط دارد. غذا، کیفیت بهتری دارد). بسیاری از مرغداران حمایت می کنند که اگر یک مزرعه بتواند مرتع کافی برای جوجه ها در تمام طول سال تامین کند، نیازی به تامین منابع غذایی اضافی به جز مرتع، یونجه و ذرت خرد شده در خوراک نیست. بسیاری از کشاورزان نیز از قاب (یا جعبه) مرغ به عنوان یک راه آسان و راحت برای تهیه مرتع تازه جوجه ها در یک فضای کوچک استفاده می کنند. مرغداری در واقع یک تخت مرتفع است که توسط یک پارچه سیمی محافظت می شود. جوجه ها فقط می توانند نیمه بالایی ساقه گیاه را بخورند، در حالی که ریشه های گیاه محافظت می شود و گیاه می تواند پس از چند روز دوباره رشد کند.
با این حال، خوردن هر گیاه ناشناخته ای برای جوجه ها بی خطر نیست. هنگام پرورش جوجه ها در مراتع به شدت توصیه می شود که گیاهان شب زی (گوجه فرنگی، سیب زمینی، بادمجان و ...) را از مزرعه حذف کنید زیرا برگ ها و سایر قسمت های این گیاهان برای جوجه ها سمی هستند. سایر گیاهان زینتی (رودودندرون) و درختچه ها نیز برای جوجه ها سمی هستند و خوردن حتی یک برگ کوچک نیز می تواند تهدید کننده زندگی باشد.
توجه داشته باشید که اگرچه مزارع با تنوع گیاهی غنی منبع غذایی خوبی در طول ماه های سرد زمستانی هستند که یخبندان رخ می دهد، حتی اگر درهای قفس را باز بگذاریم و مزارع به اندازه کافی گیاه تهیه کنند، بر اساس آب و هوا، جوجه ها این کار را نمی کنند. بیشتر روز قفس را ترک کنید. بنابراین، در بیشتر موارد، ما باید از ذخیره کافی خوراک مرغ تجاری اطمینان حاصل کنیم تا جوجه ها را با غذاهای متعادل و مغذی غنی از پروتئین و فیبر تامین کنیم.
استانداردترین خوراک مرغ تجاری مخلوطی از دانه های سویا، ذرت و پنبه است که معمولاً با یونجه مخلوط می شود. جوجه های تازه متولد شده نیاز به غذای تازه متولد شده، معمولا 20 درصد پروتئین، اغلب همراه با داروهایی برای جلوگیری از کوکسیدیوز دارند. ضایعات خراشیده برای افزایش انرژی برای مرغ های تخمگذار که عمدتاً علف می خورند استفاده می شود. اسکرچ کرامبل که از ذرت خرد شده و گندم کامل تهیه شده است برای گرم نگه داشتن جوجه ها در ماه های سرد زمستان عالی است. هنگامی که ما جوجه ها را برای تخم مرغ پرورش می دهیم، تهیه (در میان سایر خوراک ها) گلوله های حاوی کلسیم بالا (3 درصد) برای ترویج تولید تخم معمول است. وقتی جوجههای گوشتی پرورش میدهیم، معمولاً غلات بیشتری (گندم، جو و سورگوم) (تا 20 درصد پروتئین) به رژیم غذایی مرغ اضافه میکنیم تا رشد را افزایش دهیم.
پلت در حال حاضر یک گزینه بسیار محبوب برای مرغداران است. دلیل آن این است که خوراک گلوله تضمین می کند که گله بهترین ترکیب از مواد مغذی را با توجه به استفاده، مرحله رشد و نیاز خود دریافت می کند. در نتیجه، گله ها دیگر فرصتی برای غذا خوردن بر اساس ترجیحات غذایی خود ندارند و گله هایی را که دوست ندارند ترک می کنند. با این حال، حتی کشاورزانی که جوجه های خود را با خوراک پلت تهیه می کنند، اغلب درصد کمی از غلات کامل را به جیره جوجه های خود اضافه می کنند. دلیل آن این است که خوردن غلات کامل می تواند قسمت های حساس معده مرغ را تحریک کند که ارتباط نزدیکی با سلامت و تندرستی مرغ دارد. توجه داشته باشید که وقتی جوجه ها اصلا علف نمی خورند، شن نیز مهم است. از آنجایی که جوجه ها دندان ندارند، شن (کثیف، ماسه و سنگ های کوچک) برای هضم غذا بسیار مفید است. اگر جوجه های شما خارج از مرتع هستند و غذای خود را انتخاب می کنند، طبیعتاً شن مورد نیاز خود را از مزرعه انتخاب می کنند، بنابراین نیازی به افزودن شن اضافی به جیره نیست.
در نهایت جوجه ها باید 24 ساعت شبانه روز به آب دسترسی داشته باشند. ما می توانیم 2-3 (اتوماتیک یا غیر اتوماتیک) آبخوری را در مرغ خانه و در مزرعه قرار دهیم.
