تهویه یکی از رایج ترین چالش های پیش روی پرورش دهندگان جوجه های گوشتی در خانه های معمولی و محیط بسته است. جوجه های گوشتی زمانی که در یک محیط کنترل شده خاص زندگی می کنند که نیازهای آنها را برآورده می کند باید به راحتی به پتانسیل اقتصادی و ژنتیکی خود دست یابند. سیستمهای تهویه بهمنظور مدیریت خودکار این محیط برای جوجههای گوشتی، بهویژه در طول دوره پرورش طراحی شدهاند.
حفظ کیفیت هوا
یکی از الزامات کلیدی هر حداقل سیستم تهویه، تامین اکسیژن مورد نیاز جوجه های گوشتی مدرن و اطمینان از توزیع خوب هوای تازه در سرتاسر جوجه های گوشتی است. اکسیژن هم برای تولید گرمای بدن و هم برای متابولیسم مواد مغذی ضروری برای رشد مورد نیاز است. سیستمهای تهویه دیاکسید کربن را حذف میکنند و جوجهها را با اکسیژن مورد نیاز برای توسعه سیستمهای قلبی عروقی سالم و جلوگیری از مشکلاتی مانند آسیت، که اگر تقاضا برای اکسیژن تنها پنج درصد افزایش پیدا کند، تامین میکند.
رطوبت اضافی را از بین ببرید
حداقل سیستم های تهویه نیز وظیفه حذف رطوبت اضافی از بستر را بر عهده دارند. جوجه های گوشتی مدرن امروزی در 28 روزگی تقریباً دو برابر بیشتر از 25 سال پیش آب مصرف می کنند. تقریباً 75 درصد از آب مصرفی روزانه به صورت بخار آب از سیستم تنفسی خارج می شود یا همراه با فضولات به عنوان رطوبت در بستر رسوب می کند.
بستر در جوجه های گوشتی مانند یک اسفنج عمل می کند. اگر سیستم تهویه نتواند رطوبت رسوبشده در بستر را حفظ کند، سطح بستر در نهایت مرطوب و لغزنده میشود. هنگامی که رطوبت به سطح می رسد، هیچ آبی نمی تواند فرار کند و وضعیت را نمی توان معکوس کرد. این یک محیط خطرناک و غیربهداشتی است که بارهای باکتریایی بسیار بالایی، بوی آمونیاک، هجوم حشرات و حتی ضایعات پد پا ایجاد می کند. با این حال، مدیریت صحیح سطوح رطوبت باید از کنترل سطح اکسیژن و دی اکسید کربن اطمینان حاصل کند.
تنظیم دما
سومین عملکرد سیستم حداقل تهویه، حفظ توزیع مناسب دما در مرغداری است. جوجه ها تا سن 14 روزگی توانایی حرارتی ندارند، بنابراین برای گرم نگه داشتن آنها به گرمای اضافی متکی هستند. گرم نگه داشتن جوجه ها و حصول اطمینان از غذای تکمیلی کافی، دسترسی به آب شیرین و حداقل تهویه خوب، عوامل بسیار مهمی برای تعیین عملکرد کلی گله هستند.
